Deze belangrijke (speel)dag mochten we uitslapen. Onze tegenstandsters uit Sleen werden pas om half twee op ons park verwacht. Na vele wedstrijden op de ochtend gespeeld te hebben, moesten we juist deze dag later beginnen. Was er genoeg tijd om punten te halen..? Want punten hadden we nodig om ook maar te mogen dromen van een eerste plaats.

De speelsters uit Sleen arriveerden keurig op tijd, zodat we stipt twee uur konden beginnen. Over het algemeen hebben we de beschikking over twee banen, maar vandaag moesten we een baan delen met een ander team. Ingrid had inmiddels het mix team overgehaald de baan als eerste af te staan, en zo konden we op twee banen beginnen. Dit was de eerste (tijd) winst van de dag...!

First lady Petra vertrok als eerste naar de baan om een punt binnen te halen. Dat was het doel althans. Over het algemeen lukt het Petra om haar single als winst te noteren, maar vandaag was anders....De toch al niet populaire baan 10 is rond een uur of twee op een warme dag niet fijn. Vol in de zon en geen zuchtje wind... Petra omschreef zichzelf als kookpot. Geen spel tussen te krijgen. Haar spel was eigenlijk wel in orde die dag, maar de fanatieke tegenstandster was vastbesloten te winnen. Dit is haar na 2,5 uur zweten uiteindelijk gelukt met de schoenen van haar teamgenoot. Dit had weer tot gevolg dat de volgende single niet de baan op kon, niet met schoenen tenminste. Daarom ging Sjoukje als derde de baan op om de vierde single te spelen, op een "leen" baan. Deze baan mochten we even lenen van het andere Dames 1, nogmaals bedankt.

Marion was inmiddels al uren bezig de wisselbaan zo lang mogelijk bezet te houden. Het was een spannende wedstrijd en beide dames stonden op de baan alsof de wereld zou vergaan bij een eventueel verlies. Met permissie van Marion mogen we deze partij omschrijven als een strijd tussen twee oude taaien. Na vier uur spelen won Marion de partij en kon de baan eindelijk in gebruik worden genomen door het mix team. Een diepe buiging voor "onze" oude taai...

De leenbaan waar Sjoukje op mocht spelen, lag helaas wat achteraf. Het toegestroomde publiek moest dus wat meters maken om geen punten te missen. De eerste set werd snel door Sjoukje verloren. Dit had niets met de kwaliteit van haar eigen spel te maken. Haar tegenstandster zou alleen liever in de midi competitie spelen. Het servicevak werd goed door haar benut. Dit kan zeer effectief zijn en het is aan de tegenstandster om hier mee om te gaan. In de tweede set kon Sjoukje hier doorheen breken en ze won de set met hard werken. Ook dit werd een lange partij, die Sjoukje uiteindelijk heeft kunnen winnen. Zuur voor de tegenstandster, maar super voor Sjoukje en het hele team. Het tweede punt was binnen.

De derde single ging tussen Nienke en de dame die haar schoenen had uitgeleend. Het kan zijn dat de schoenen nu anders van pasvorm waren, want ze liep vaak de kant op waar Nienke de bal niet speelde. De dame uit Sleen was gelukkig ook nog net iets ongeduldiger als dat Nienke dat is en speelde daardoor regelmatig een bal in de hekken. Als ze wel haar geduld bewaarde, waren de punten mooie winners. Wij waren blij dat geduld niet haar beste eigenschap was die dag. De wedstrijd kon in twee setjes redelijk snel door Nienke gewonnen worden.

Het was al redelijk laat en veel teams waren al aan biertje nummer... bezig, toen wij nog de baan op moesten voor de twee dubbels. We waren goed uit de singles gekomen, dus echt verliezen konden we al niet meer. Petra en Nienke speelden de eerste dubbel tegen de dames van de schoenen. In de dubbel was het blijkbaar wel mogelijk om de eigen schoenen te dragen. Het moest mogelijk zijn deze dubbel te winnen, maar toch kwam de Molen in de eerste set achter te staan. De achterstand werd ingelopen en er waren setpoints. Deze werden niet benut en er moest een beslissende tiebreak gespeeld worden. De schoenendames wisten deze te winnen en de molen leek er niet meer in te geloven. Na een kleine opleving in de tweede set, werd de partij door Sleen gewonnen. Een gemiste kans voor Leeuwarden op een waardevol punt.

Marion en Ingrid speelde de tweede dubbel tegen twee vermoeide dames. Beide dames hadden al een slopende single in de benen. Dit had Marion ook, maar die had zich wonderbaarlijk snel weten te herstellen. Later op de avond (lees: na martini nr. 5) verkondigde ze vol trots dat ze nog wel drie van die partijen had kunnen spelen. Hoe dan ook: In de dubbel stond ze er weer. Als ze er even niet stond was er natuurlijk Ingrid om de bal op te slaan. Ingrid heeft een lange dag moeten wachten om deze beslissende partij te spelen. Het was erop of er onder, het uur van de waarheid, de dag des oordeels. Onze dames wonnen de partij met dikke cijfers en de eindstand kwam zo op 4-2. Met de behaalde punten zou er nog een klein kansje zijn op de eerste plaats.

Dit hebben we helaas niet meer in eigen hand, maar ach.. De wereld is niet vergaan en we mogen nog een beetje dromen van de titel...Tot volgende week!

De vierde speeldag begon weer vroeg voor ons: 7.10 uur stonden we klaar bij de vereniging. Het vertrek was even wennen: De laatste jaren konden we gebruik maken van de auto van J&M waar we alle zes riant in konden zitten. Jaap (en Marion ook een beetje..) hebben ONZE auto verkocht!

Een kleine rekensom leerde dat ons zeskoppige team in het bezit was van 10 bolides, vervoer zou dus geen probleem opleveren .Na wikken en wegen werd besloten te gaan voor de twee kleine Duitsers, gezien de locatie leek ons dat wel toepasselijk.
Na ruim een uur rijden over lege wegen kwamen we veel te vroeg aan bij het tennispark in Coevorden. We installeerden ons op het terras, en hebben na een kwartiertje de tegenstandsters welkom geheten op hun eigen park. Al snel stond er koffie voor ons klaar en werd duidelijk dat we "ze- wel -konden- hebben" , later zou blijken dat dit ook op de baan het geval was.

Na het tweede kopje koffie werd het echt tijd om de baan op te gaan. Onder luid gekraai van een kolonie kraaien (#buks) konden de eerste singels de baan op. De dagen voor deze speeldag is er, voor ons doen, veel nagedacht over de opstelling. Sjoukje heeft hier uiteindelijk het voortouw in genomen en kwam tot de conclusie dat een ‘tactische ‘ opstelling verstandig zou zijn. Op papier is Coevorden een team met vijven en zessen en dus sterker dan dat wij dat zijn. Om toch met zoveel mogelijk punten thuis te komen, werd besloten te gaan spelen voor de teamwinst en de persoonlijke winst van een partij ondergeschikt te maken.

Over het algemeen speelt Nienke de tweede single, ten eerste omdat ze deze in principe zou moeten kunnen winnen en ten tweede omdat dat de andere dames graag nog een derde kopje koffie drinken. In Coevorden ging Sjoukje als tweede dame de baan op. Petra stond als eerste dame al op de baan, als enige papieren zes is er geen andere optie. Sjoukje stond goed te spelen, maar de dame aan de overkant was een maatje te groot. De tweede dame van Coevorden had een keiharde service en was qua spel deze dag sterker dan de tegenstandster van Petra. Sjoukje verloor de partij, maar kon tevreden zijn over haar spel.

Tot nu toe verliep alles volgens plan. Bij dit plan hoorde ook dat de derde single gewonnen moest worden. Strak van de zenuwen liep Nienke de baan op , dit punt moest gepakt worden. De eerste games werden verloren en de spanning steeg.. na een behoorlijke achterstand kon de eerste set gewonnen worden met 7-5. In de tweede set viel alle spanning weg en deze werd gewonnen met 6-1. Of het nu echt de zenuwen waren of het feit dat de benjamin nu eenmaal een diesel is....Het resultaat blijft gelijk. Petra had haar partij ook gewonnen en dat maakte de tussenstand 1-2. De vierde single was dus erg belangrijk en de druk werd van baan drie naar baan vier verplaatst. Uiteraard was Marion op de hoogte van de stand en was vastbesloten te winnen. Voor een volle tribune werd de vierde single uiteindelijk door Marion gewonnen. Een spannende driesetter, die vermakelijk was voor het publiek. In Coevorden is het, net als in Leeuwarden, gebruikelijk te applaudisseren voor een goed punt van de tegenstander. Dit maken we helaas niet zo vaak mee, maar komt de sfeer zeker ten goede!

De twee dubbels waren spannend en moesten beide in drie sets beslist worden. Petra en Nienke speelde de eerste dubbel en konden deze uiteindelijk winnen. Ingrid en Sjoukje hebben een mooie partij gespeeld maar moesten zich uiteindelijk gewonnen geven.
Al met al zijn we zeer tevreden over deze competitiedag. Leuke tegenstandsters en spannende wedstrijden. Deze week een speciale dank voor Sjoukje en Mary. Sjoukje voor de tactische tips en Mary voor haar support. Ondanks de blessure, is ze elke speeldag van de partij. Dank!

De derde speeldag begon voor ons weer vroeg. Dit is meestal een reden tot klagen, we zijn niet van die ochtendspeelsters. Iedereen had blijkbaar besloten hier niet (weer) over te zeuren. Er is geen onvertogen woord gevallen over het absurde tijdstip waarop we aanwezig dienden te zijn om onze hobby uit te oefenen. Hobby, zo durfden we de competitie weer te noemen. De nare bijsmaak van vorige week was verdwenen en we hadden er weer zin in..!

Het gebruikelijke kopje koffie,werd deze keer begeleid met een lekker paaseitje. Zal wel iets met de Pasen te maken hebben gehad. Dit zelfde Pasen was ook de reden, dat het team uit Vries grote moeite heeft moeten doen om toch vier dames in Leeuwarden te krijgen. Misschien kwam het door de uitslag van vorige week, maar A.Y.R had blijkbaar ingeschat dat ze de dames uit Leeuwarden wel konden verslaan met een niet al te sterk team. De eerste partijen werden redelijk eenvoudig gewonnen, alleen de tegenstandsters van ons dubbel Marion en Sjoukje waren niet van plan snel te buigen. Het werd een spannende driesetter, die beslist moest worden met een tiebreak. De teamgenoten aan de kant hebben alle tweeëndertig games het vertrouwen gehad dat onze dames het zesde punt zouden pakken... Dit konden en mochten ze toch niet gaan verliezen...?! Het applaus bij het behalen van de winst, was dan ook zeer gemeend: het eigenlijk-moeten-kunnen-winnen omzetten in winst is soms #@%&* lastig...!

Om iets voor over half drie kon de baan worden overdragen aan de dames twee. Aan de banen kon het deze dag niet liggen...
Na deze derde speeldag staan wij op een mooie derde plaats, wij gaan deze lijn overigens niet doorzetten. Na de zevende speeldag staan wij namelijk nog steeds in de top drie.

De tweede competitie dag mochten we vroeg vertrekken. We werden om 8.30 uur in Assen verwacht. Wie ons team en beetje kent weet dat dit een hele opgave is. Ingrid, heeft ons vrijdagavond ter controle nog even gebeld. Als captain heeft ze de taak om te zorgen dat we niet in de kroeg blijven hangen en ook de uitslag van X-factor deze keer niet afwachten. Vroeg naar bed en rusten, dat was de opdracht die we hadden meegekregen.
Na ruim een uur toeren in de ruimtelijke wagen van onze bob, arriveerden we iets voor half negen bij het tennispark in Assen. Tot zover verliep de ochtend rustig en relaxed. Maar we waren natuurlijk wel in Assen…Op gehoorafstand van het circuit, lag onze gastvereniging.  Na een snel, maar wel vers kopje koffie, werden we  verzocht ons naar de baan te begeven. We konden starten op drie banen, snelheid voor alles. De uitslagen van deze eerste partijen zijn te vinden op de site van de KNLTB…..

Lang kregen we niet te tijd om te treuren over de verloren partijen. We werden verzocht, de banen niet leeg te laten liggen. Vol goede moed en vertrouwen in de goede afloop gingen we de baan op. Onze coach Mary, stond ons vanuit het bos aan te moedigen. Nu heeft het zeker niet aan coach M en haar assistent Petra gelegen, maar de eerste dubbel werd verloren.  Nog 1 kans om de eer van het team te redden. Marion en Sjoukje… ze waren de enige die nog een puntje voor ons konden pakken. Helaas werd dit plan om zeep geholpen door een afzwaaier van de tegenstandster (laten we het daar maar ophouden..)
Nadat Sjoukje aan het net een bal knap terug had, kreeg ze deze snel en hard (wat is dat toch in Assen..) terug. Deze keer niet op haar racket maar op haar wang en lip. Een bezoek aan de kleedkamer leerde dat het niet verstandig was om door te spelen. Een plens water was niet voldoende, er moest ijs aan te pas komen. De wedstrijd werd opgegeven. Doorspelen was geen optie.
De teleurstelling van onze slechte prestatie werd een beetje verzacht door een biertje in de zon, maar de sfeer kwam er niet echt meer in..  We besloten dan ook om snel naar huis te gaan. Snel was tenslotte het thema van de dag. Huis is op een competitie zaterdag, uiteraard TV de Molen. Daar konden we nog wel even genieten van leuk tennis en dat biertje in de zon.
Aankomend weekend spelen we thuis. We geloven er in middels weer in, en zijn ervan overtuigd dat we derde speeldag weer met winst kunnen afsluiten. Tot zaterdag!

De eerste dag kon eigenlijk niet beter beginnen: In het zonnetje aan de koffie, de nodige papieren invullen. Het gebruikelijke rondje voorstellen kon achterwege blijven. We speelden deze dag tegen een team van de Molen. Leuk natuurlijk, maar de "druk" lag des te hoger...! Na het kansloze seizoen van 2010, wilden we dit jaar goed beginnen. Een nederlaag tegen het derde team, was geen optie. De tactiek om de tegenstandsters te voeren met vette soesjes en tom- poesjes, slaagde niet. De schaal met zoetigheid, is later die dag de container in gegaan. We moesten er echt voor gaan spelen.

Petra-Dieuwke 3-6,7-6,0-6
Als onze eerste dame, ging Petra met frisse tegenzin (waarom moet ik altijd de eerste enkel spelen..) de baan op. Ze moest van Dieuwke de winst zien te pakken. Gezien de lichamelijk staat van de first lady en het spel van Dieuwke werd in de derde set duidelijk dat deze missie niet zou slagen. Na een spannende drie setter, trok Dieuwke aan het langste eind en ging er verdiend met de winst vandoor.

Nienke-Ilse 6-0,6-0
Ondertussen was de tweede singel al afgerond. Deze werd redelijk eenvoudig gewonnen door Nienke, met 6-0,6-0. Ilse had niet haar beste dag of wilde snel klaar zijn om Dieuwke aan te moedigen. Beide dames stonden in elk geval halverwege de tweede set weer aan het hek van de andere baan.

Marion-Karin 6-1,6-4
Marion en Karin waren allebei vast besloten te winnen. Twee bijtertjes.... Marion begon sterk aan de partij en won vlot de eerste set. In de tweede kwam Karin meer in haar spel en wist het Marion lastiger te maken. Na iets meer dan een uur op klok wist Marion de partij te winnen.

Ingrid-Nienke 3-6,3-6
Als laatste single gingen Ingrid en Nienke de baan op. Een single spelen is niet het favoriete onderdeel van Ingrid. Gezien de blessures binnen ons team, moest ze deze wel spelen. Ook Ingrid was kort voor de start van de competitie niet geheel vrij van blessures (fact's & figures). Uiteindelijk was ze net voor zaterdag fit, en kon ze als nieuw de baan op. Nienke maakte het haar niet makkelijk en heeft haar debuut in de competitie met winst afgesloten.

Petra/Nienke-Dieuwke/Ilse 6-2,7-5
Zeker Ilse was vastbesloten deze wedstrijd meer tegenstand te bieden dan in haar single. En dat is haar zeker gelukt. Het werd een spannende dubbel met veel en leuke rally's. Met name de tweede set was spannend en even was Petra bang dat ze weer een derde set moest spelen. Na de gebruikelijke op-pep-kreten, kon de winst in twee setjes gepakt worden.

Marion/Ingrid-Karin/Nienke 6-2,6-0
De zussen mochten onder toeziend oog van hun mannen, de winst van de dag binnenhalen. Deze wedstrijd, moesten ze winnen! Na wat, waarschijnlijk ongevraagde, tips van de mannen, deden ze wat ze moesten doen: Winnen! Het publiek was aan het afkoelen en vond het niet erg dat de wedstrijd snel werd beslist.

De eerste winst van 2011 is een feit! Volgende week naar Assen. We zijn allemaal echte ochtendmensen en vertrekken daarom al om 7.15 uur, heerlijk.........