Alle ingrediënten waren weer aanwezig voor een dagje tennis, dus aan speeldag 5 kon worden begonnen. Behalve dat het koud was en er regen dreigde ( ik vertel niets nieuws), hing er meer in de lucht.....
De 1e enkelpartij ging de baan op en het was een mooi affiche....Zuzana tegen Anna. Laatstgenoemde liet zich niet verrassen door het slowaakse talent en trok de partij naar zich toe. In de 2e enkelpartij liet Lia zich bijna verrassen door de duitse muur, maar uiteindelijk viel de muur en moest Anke haar meerdere erkennen in 3 sets.
Lia en Annemiek gingen de baan op om het 2e punt binnen te halen, maar dat pakte anders uit. Ze kwamen er niet aan de pas en werden afgedroogd door de altijd fanatieke Wendy en de solide spelende Anna. Het 2e dubbel van Emmily en Annemiek was solidair met het 1e dubbel en verloren ook vrij eenvoudig van Wendy en de goed geconcentreerde Sophie. Na 6 uren op de kruk te hebben gezeten onder de terrasverwarming kon Floor eindelijk haar partij spelen, maar samen met Sophie waren zij slechts goed voor 2 games, maar......de overwinning was een feit en geschiedenis werd geschreven.......!!!!!!

De oplettende lezers zullen wellicht denken dat dit verslag niet goed geplaatst is, gezien de onbekende namen. Wees gerust ....U bent getuige van een historische overwinning van Denekamp op Luctor : 3-2. Hiermee doet Luctor niet meer mee om het kampioenschap ( ....en de Molen deed al lang niet meer mee. .... Dames 1 had een vrij weekend en moet komende zaterdag spelen om degradatie te voorkomen) .

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:

‘Geschiedenis wordt gemaakt door de winnaars en ervaren door de verliezers...... '

Dames 1 verkeert in zwaar weer....er zullen punten gehaald moeten worden, anders is degradatie een feit. Dames 1 maakte zich geen enkele zorgen, aangezien er tegenwoordig vrij korte lijntjes lopen met de tegenstander uit Almelo.....Echter......het blijven natuurlijk wel Twentenaren en dat bleek al tijdens het bakje koffie....we werden getrakteerd op bevroren appelgebak......

Vervolgens werd Renata zonder game aan de kant gezet ( ondanks het feit dat Renata wel een externe motivatie had mee gekregen : elk zelf gescoorde punt leverde 1 biertje op....aan het einde van het half uurtje ballen, had Renata toch 6 biertjes gescoord!). Ondertussen voelde Astrid heel goed aan , dat het er nu wel op aan kwam en boekte een knappe overwinning, waardoor het 1e punt werd binnengeslagen.

Griet heeft een weekje diclofenac achter de rug i.v.m. een tennisarm ( niet door tennis gekomen uiteraard, maar door het klussen....notabene in het huis van de tegenstander..;), maar de dosis is onvoldoende gebleken. De tennisarm van Griet en de onwillige knie van Susanna maakten dat het dubbel verloren ging, hoewel ook aan de overkant sprake was van blessureleed ( er was een rug die niet in orde was, waardoor er onderhands werd opgeslagen en er waren gekneusde ribben...gelukkig viel er weinig te lachen). Het 2e dubbel was teveel van het goede en stond meer in het teken van wie geeft erop...nou, wij dus niet....we zijn strijdend ten ondergegaan ( alweer) MAAR.....uiteindelijk hebben we toch nog een punt gehaald, want ZIJ gaven de 3e dubbel op......het waren de ribben en een hielspoor die het niet aandurfden tegen onze topfit ogende zusters.

Renata moest haar 6 biertjes gaan nuttigen, maar daar kreeg ze geen kans voor...de kantinedienst had opgegeven...ook zij durfden het blijkbaar niet aan.....Aan de gezelligheid kwam abrupt een einde, toen de ribben en de hielspoor naar huis gingen en de andere speelsters druk waren met een kapotte accu, dus restte Dames 1 niets anders dan huiswaarts te keren.....dit keer niet terug naar Ljouwert, maar ze hadden een slaapplaats in Almeloooooo....waar nog met man en macht aan is gewerkt om het enigszins op een slaapplaats te laten lijken.....

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:

‘ Elke verlies wedstrijd is om nooit te vergeten, maar het zijn er nu al zoveel..... '

Hoe anders kan het allemaal lopen....vorig jaar nog voor het kampioenschap en dit jaar vechten tegen degradatie. Er werd dan ook gekozen voor een tactische opstelling.....we gingen alles op de dubbels gooien. Het leek aanvankelijk een juiste keuze, want beide enkelspelen gingen verloren en dus zaten we lekker op koers : 2-0 achter maar dat was ook gepland..;)

Echter, een uur later stonden we al met 4-0 achter, maar hadden wel het aantal gewonnen games met zo'n 700% laten toenemen. Het laatste dubbel probeerde nog een kentering teweeg te brengen, door in ieder geval 1 setje te pakken ( zo zie je maar dat je altijd je doelen kunt bijstellen), maar dat bleek een illusie. Rond de klok van half 7 was het duidelijk : geen punten voor Dames 1!!!!

Dan maar weer aan het bier en hier bleken we gelukkig nog makkelijk mee te kunnen en kregen meerdere malen een compliment van de Denekampers dat we zo goed kunnen drinken en erkenden zij zonder slag of stoot absoluut hun meerdere in ons. Aangezien wij ook best hele goede verliezers zijn, besloten we om nog gezellig met de Denekampers op stap te gaan in het o zo mooie Leeuwarden.....

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:

‘ Het gaat er niet om hoe hard je kunt slaan, maar om hoeveel je kunt incasseren '

Met de nederlaag nog in ons achterhoofd meldde Dames 1 zich in Zwolle bij de nieuwkomer in de competitie TC Stadshage. Uit vooronderzoek was al gebleken, dat het een hele zware dobber zou gaan worden....( inmiddels is Erica geopereerd en zal vanaf de bank op de Emmakade coachen).

De opstelling t.o.v. vorige week is niet gewijzigd ( ....never change a loosing team...;), dus Astrid en Griet gingen er voor. Al snel bleek dat het een nivootje te hoog was en Griet onderging nu zelf het gevoel hoe het is, als je tegenstander je het gevoel geeft, nog wel 2 tandjes bij zou kunnen zetten.....al snel stond Dames 1 2-0 achter, maar er was nog een klein beetje hoop in de dubbels.
Dit bleek een mooie gedachte , maar ook in de dubbels hadden we niets in te brengen en zijn dus eigenlijk afgedroogd met 5-0......een zwarte bladzijde in de geschiedenis van Dames 1 : én geen enkel punt gehaald én Griet heeft haar 1e singel verloren.....Erica kan volgens mij dan ook maar beter spelen dan op afstand coachen....Dames 1 doet dit jaar niet mee om de knikkers, maar moet knokken om in deze klasse te blijven....

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:

‘ Zonder tegenslag bestaat er geen overwinning '

Dames 1 is weer van start gegaan. In tegenstelling tot voorgaande jaren begon Dames 1 niet ‘fris & fruitig' aan de competitie. Haar 1e dame, Erica, is namelijk zwaar geblesseerd en moet onder het mes.....De eerste tegenstander dit jaar was TC Nijverdal; 2 jaar geleden was dit ook de openingswedstrijd, welke toen door Dames 1 met 3-2 werd gewonnen......de weersomstandigheden waren nagenoeg gelijk met die van 2 jaar geleden: hartstikke koud!!!!

Griet en Astrid namen beide singles voor hun rekening en Astrid leek dicht bij de overwinning, maar moest helaas haar meerdere erkennen in haar tegenstandster na 3 sets. Griet kende weinig problemen en de tussenstand was 1-1. Griet en Renata gingen vlot door de 2e dubbel heen, maar het dubbel van Astrid en Susanna was kansloos. De beslissing zou gaan vallen in het 3e dubbel....Susanna en Renata kwamen er in de 1e set niet echt aan te pas , maar wisten in de 2e set een 5-2 achterstand nog weg te werken naar 5-5, maar ......TC Nijverdal trok aan het langste eind en Dames 1 incasseerde al vroeg in de competitie een nederlaag....

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:

‘Het gaat er niet om wat ze van je afpakken, maar wat je doet met wat er over blijft'