Vol goede moed vertrok Dames 1 richting Almelo. We werden warm onthaald door wat druk-in-de-weer -zijnde-clubleden en van de Dames van Luctor et Emergo was geen spoor te bekennen . Ach ,het zonnetje scheen weer volop en er hing een soort van camping sfeer op het park, dus Dames 1 maakte zich in het geheel niet druk. Eén voor één kwamen ze aanwaaien en hebben we traditiegetrouw het bakje koffie met ze gedronken en werd het tijd voor het invullen van de opstelling....altijd weer een mooi moment van de dag....het beloofde namelijk een spannende dag te worden , een soort van D-Day....

Beide enkelpartijen gingen de baan op en Dames 1 had hoog ingezet door zowel Erica als Griet te laten enkelen. Erica moest het opnemen tegen de ongeslagen Zuzana. Erica kwam er niet echt lekker in en kon dus niet de zegereeks van Zuzana keren en ging dus eigenlijk KANSLOOS ten onder. Ondertussen stond Griet in de 2e enkel te spelen tegen Patries en ook daar was sprake van een KANSLOZE partij......maar dan voor Patries ....dus 1-1. Vervolgens ging het 1e dubbel de baan op Erica en Susanna waren er helemaal klaar voor, maar al snel bleek dat er wederom sprake was van een KANSLOZE partij. Annemiek en Emmily waren echt een maatje te groot en trokken het dubbel vrij gemakkelijk naar zich toe en daarmee brachten ze hun kampioenschap binnen handbereik, maar Luctor had nog 1 punt nodig.....
Het 2e dubbel werd een ware thriller.....Renata en Griet deden er namelijk alles aan om te voorkomen dat het beslissende punt in deze dubbel zou vallen. Ze speelden werkelijk fantastisch tegen Hilda en Emmily en trokken de eerste set naar zich toe. De 2e set kende een paar matchpoints, maar deze werden niet verzilverd, dus de beslissing viel in de 3e set .......deze ging wat op en neer en het kwam tot een tie-break, maar na 3 uur dubbelen trokken Renata en Griet toch aan het kortste eind en is het ook duidelijk waarom de club Luctor et Emergo heet.......Hiermee was het kampioenschap een feit, maar ook het 3e dubbel werd nog wel gespeeld door Astrid en Renata. Helaas bleek hier ook hier dat het dubbel Zuzana en Annemiek wel heel degelijk en goed was, dus ging Dames 1 toch ook in deze partij vrij KANSLOOS ten onder.

Restte Dames 1 niets anders dan te doen waar ze goed in zijn...lekker een biertje drinken en slap ouwehoeren , maar ook werd het bekende spel met de pollepel gespeeld, werden de kinderen vermaakt met dans en muziek, werden er 2 douchevoorstellen KANSLOOS van tafel geveegd , werd er cola in de douche geserveerd........Nadat de opstelling voor volgend jaar alvast is vastgelegd ( dit zal nog bevestigd gaan worden door Emmily via de mail ...;) moest Dames 1 toch weer richting ‘ut Heitelan' maar had ook zeker daar een feestje kunnen bouwen, want ze hadden het erg naar hun zin. Dames 1 ging met opgeheven hoofd terug richting Friesland zonder kampioenstitel en heeft daar tot in de late uurtjes gefeest met als speciale gasten The Jackson Five.

Namens Dames 1 wil ik iedereen bedanken voor de gezellige competitie en meldt Dames 1 zich volgend jaar weer op het hoogste nivo in Overijssel , dus Dames van Overijssel maak de borsten alvast maar weer nat ....!!!!!

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Dames 1 is net als een BH aan de waslijn, het beste is er uit....'

Alweer de een - na - laatste competitiedag en ze hoefden slechts 1 uurtje te rijden ( wat ook wel weer eens lekker was i.p.v. dik 2 uren). Dames 1 voelde zich een klein beetje geamputeerd, omdat ze voor het eerst in 7 jaar niet met z'n allen weg gingen ( gelukkig hebben ze de juiste sponsor....;).
Maar goed...ze wisten wat ze moesten doen....winnen en het liefst met veel punten om in de buurt te blijven van de concurrentie. Ze gingen als een speer en kenden weinig problemen en kwamen op een 4-0 voorsprong. Helaas ging het laatste dubbel in 3-sets naar de tegenstander, waardoor er een eindstand van 4-1 kon worden genoteerd.

Inmiddels is bekend dat er nu 3 ploegen met exact het zelfde aantal punten aan kop staan....echter.....Dames 1 heeft de slechtste papieren en moet in ieder geval winnen, om Luctor achter zich te houden , maar daarnaast moet Denekamp punten gaan verspelen. Kortom : het wordt een zeer spannende laatste dag en wie weet gaat Dames 1 nog een keer stunten.....en mochten ze dat gaan doen, dan kunnen we ook concluderen dat Nederland te klein is geworden voor Dames 1 .....en wat dan???? Ach, laten we er eerst maar om spelen en dan zien we wel weer...

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Ik heb nog nooit een winnaar ontmoet, die niet wist hoe ie moest verliezen....'

En alweer de vijfde speeldag van de competitie en gelukkig weer prachtig tennisweer. Dames 1 was klaar voor de strijd tegen de dames van Veldmaat. De wedstrijden verliepen erg soepel en na 4 wedstrijden waren er slechts 7 games aan de tegenpartij gegeven en leek Dames 1 af te stevenen op een 5-0 overwinning......maar de dames van Veldmaat waren niet voor niets afgereisd naar Leeuwarden en deden er alles aan om het laatste punt te verzilveren. Daar slaagden ze in door het laatste dubbel in 2 sets naar zich toe te trekken. Dames 1 staat nog wel keurig 2e, waardoor er misschien toch een verrassing in de lucht hangt...

Opmerkelijk deze dag was dat er een paparazzi fotograaf op het park rond liep met een enorme telelens. Je kunt je natuurlijk afvragen waarom hij juist op ons park was. Wilde hij mooie plaatsjes schieten van zich in zweet werkende dames en heren of had het te maken met het onderzoek dat binnenkort gaat plaatsvinden in het kader van het project "Preventie Rijden onder invloed uit sportkantines" .
Het doel is om het gedachtegoed van de Bob-campagne structureel onder de aandacht te brengen bij
bezoekers van sportkantines. Dit gedachtegoed omvat 2 kernboodschappen:
1. Drink géén alcohol als je nog moet fietsen
2. Maak samen de afspraak wie er geen alcohol drinkt en de rest veilig naar huis brengt.

De metingen bestaan uit het afnemen van vrijwillige blaastesten op parkeerplaatsen bij sportclubs......wees dus gewaarschuwd.....

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Het lijkt zo simpel en dat is het ook....'

Na 2 weken rust stond Dames 1 weer te trappelen van ongeduld......ze hebben hun verlies verwerkt en waren van plan om weer voor de winst te gaan. Anders als de vorige keren waren de weersomstandigheden : er stond een ‘ vlagerige wind' , waardoor er met name in de singles af en toe bijzondere ballen werden geslagen. Na de singles kwam de 1-1 stand op het scorebord en werd er vol goede moed aan de dubbels begonnen. Nadat er 2 dubbels waren gespeeld , was de winst binnen en wilden ze natuurlijk het laatste punt pakken....helaas was het dubbel niet goed genoeg en zag Dames 1 het punt naar de tegenstander gaan, waardoor de einduitslag 3-2 werd en Dames 1 haar koppositie heeft moeten verlaten.......
Na het nuttigen van de competitiesnack en de nodige biertjes kwam de sfeer er weer lekker in en werd er uit volle borst mee gezongen en gedanst. Uiteindelijk is er dan ook weer een moment dat de stekker uit de muziek wordt getrokken, de rekening moet worden betaald en iedereen z'n fietsje pakt om huiswaarts te keren. Bij sommigen is in het verleden al eens gebleken dat dit niet altijd even simpel is en het blijkt dan ook maar weer dat je op een fiets wel moet blijven trappen en goed moet sturen, anders verlies je je evenwicht met alle gevolgen van dien....hoe dit is afgelopen is te lezen in het nieuwste boek ‘ Dames 1 nog steeds problemen met fietsen', een hilarisch boek met op waarheid beruste anekdotes.

Tot slot de Spitse-uitspraak van deze week:
‘ Soms moet je sneller zijn dan de klos....' 

En weer scheen de zon volop toen Dames 1 afreisde naar Denekamp.
Een mooie toeristische route bracht ze uiteindelijk na dik 2 uur rijden op de plaats van bestemming. Het zou een zware, lange dag worden : slechts 1 baan en zeer warme omstandigheden.
Het blijkt dan ook maar weer dat de één hier beter mee om kan gaan dan de ander.....Rond een uur of 5 stond de 1-1 op het scorebord nadat beide enkelspelen waren gespeeld.
Aangezien W. uit Denekamp de kinderen naar bed moest brengen ( ben wel benieuwd of de kinderen wel op bed zijn gekomen, want W. heeft het park nooit verlaten) moest direct het 1e damesdubbel aantreden. Even een btdwd en de damesdubbel ging van start. Op tactische wijze wist het damesdubbel van Dames 1 de partij naar zich toe te trekken en liet de tegenstander gefrustreerd achter. Het 2e damesdubbel kende een ander verloop en resulteerde dan ook in een 2-sets verlies, waardoor het 3e dubbel de beslissing moest gaan brengen.

Echter, inmiddels was Dames 1 al een tijdje 1 van haar speelsters kwijt, die halverwege de dag maar even een frisse duik had genomen in het naastgelegen meertje ( aangezien ze toch waarschijnlijk pas rond een uur of 21.00 de baan op moest).
Na grondig speurwerk van de rest van het team, kwam ze op tijd weer boven water en kon alsnog de o zo belangrijke dubbel de baan op. Een leuke partij, mooie rally's en gelijkwaardig nivo, behalve ‘het net-niet gehalte', daar scoorden Dames 1 iets hoger en daarmee werd historie geschreven :
Dames 1 moest voor het eerst in 7 jaar een verlies incasseren.

Een aparte sensatie, helmaal omdat het meteorologisch gezien de avond van de vallende sterren was ( dit heeft voor eens en voor altijd nu een andere betekenis gekregen.....) . Wel wordt binnenkort de boekenreeks uitgebreid met de historisch getinte roman ‘Dames 1 tuimelt van haar voetstuk af'.

Nu 2 weken in de rust en zal Dames 1 er alles aan doen om de komende wedstrijden weer in winst om te zetten.

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Men loopt kans te verliezen, als men teveel wil winnen'

De tweede competitiedag is alweer een feit. Dames 1 speelde een thuiswedstrijd tegen de dames van Weerselo, een vrij jeugdig team in vergelijking met de gemiddelde leeftijd van Dames 1, maar de ervaring van Dames 1 is van onschatbare waarde..... Na de enkelpartijen stond de het 1-1, maar de coach had er alle vertrouwen in dat in de dubbels, de ervaring de doorslag zou gaan geven. In de eerste 2 dubbels leek het wel of de dames van Weerselo het bekende Twentse ‘ Hakkepak' speelden en waren dan ook niet echt vooruit te branden. Een simpele overwinning en hoewel de derde dubbel vrij gelijk opging, wist Dames 1 deze toch ook met straight sets naar zich toe te trekken. Kortom : de dames van Weerselo gingen met 1 punt weer terug naar Tukkerland en Dames 1 verstevigde hiermee haar koppositie en loopt uit op de concurrentie....de vraag is echter hoe lang zal Dames 1 haar koppositie kunnen vasthouden? Volgende week staat namelijk 1 van de directe concurrenten op het programma, het altijd lastige Denekamp.....we zullen zien, maar tot die tijd genieten we maar weer even een weekje van de stand op dit moment......

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Winners never quit ; quitters never win'

Met de stereo op 10 vertrok Dames 1 richting Rijssen. Na een kleine 2 uur in de auto arriveerden ze op het zeer goed onderhouden tennispark, gelegen in een schitterende villawijk.
Het team van Rijssen bestaat op papier uit 9 dames, variërend in speelsterkte van 3 t/m 8.....er waren er maar 4 en de 3-tjes waren thuisgebleven. De coach van Dames 1 zag kansen en deed bij de koffie en de overheerlijke perzikflapjes al de uitspraak dat er waarschijnlijk 5 punten voor Dames 1 van TV de Molen zouden zijn.....en zo geschiedde het. Na een uurtje of 5 tennis waren de 5 punten binnen met slechts 12 tegengames en smaakte het biertje weer als vanouds. Na een zeer leuke dag , een gezellige borrel en indrukwekkend spel van blonde S, ging Dames 1 met 5 punten terug naar Leeuwarden.
Enige smet op deze dag was de vermissing van het net opnieuw bespannen racket . Er doen geruchten de ronde dat wellicht in 1 van de villa's een racket was gesignaleerd, dat voldeed aan het profiel. Waarschijnlijk een mooie aanvulling van de collectie hockeysticks, polo-caps, golfclubs en rackets......het is natuurlijk wel een ‘collecters item'. Na de bestseller ‘Dames 1 en de diamantroof', ligt binnenkort in de betere boekhandel de nieuwe thriller ‘Dames 1 en het raadsel van het gestolen racket' .......

Tot slot de Spitse uitspraak van deze week:
‘ Wat je ook verloren bent, het enige dat telt is wat je nog over hebt'